“Οι Μαχάτμα δεν πεθαίνουν ποτέ“

Μήνυμα της Άμμα για
τα Χριστούγεννα 2006

Παρότι πέρασαν πάνω από 2000 χρόνια απ’ τη Γέννηση του Ιησού, Αυτός ζει ακόμα και σήμερα στις καρδιές αναρίθμητων ανθρώπων σ’ όλο τον κόσμο. Οι Μαχάτμα¹  δεν πεθαίνουν ποτέ. Αφού παρέλθει ο χρόνος τους στη Γη, εξακολουθούν να ζουν μέσα απ’ τη διδασκαλία τους και τη δύναμη του παραδείγματός τους, που έδωσαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Πραγματικός εορτασμός των  Χριστουγέννων σημαίνει να θυμόμαστε και να συλλογιζόμαστε τις διδασκαλίες του Ιησού καθώς και να τις κάνουμε πράξη στη ζωή μας.

Η Άμμα θυμάται μια ιστορία: Κάποτε μερικοί λόγιοι εξέτασαν πoια μετάφραση της Βίβλου  ήταν η καλύτερη. Ένας απ’ αυτούς είπε:  «Μου αρέσει η μετάφραση του τάδε προσώπου γιατί έχει αποδοθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να γίνει κατανοητή απ’ το σύγχρονο άνθρωπο». Ένας άλλος λόγιος είπε: «Μου αρέσει η μετάφραση του δείνα προσώπου γιατί είναι ποιητικά γραμμένη». Έτσι εκφράστηκαν πολλές γνώμες. Τότε, ένας άλλος λόγιος είπε: «Μου αρέσει η μετάφραση που έκανε ο πατέρας μου».
Οι άλλοι λόγιοι σάστισαν: «Τι; Ο πατέρας σου έκανε μετάφραση της Βίβλου»; Ο λόγιος απάντησε, «Ο πατέρας μου μετέφρασε τις Άγιες Γραφές με τη ζωή του. Έκανε πράξη όλα τα ιδανικά που προβάλλονται στη Βίβλο. Κατά τη γνώμη μου αυτή είναι η καλύτερη μετάφραση όλων»

Ο Ιησούς Χριστός ήταν μια ενσάρκωση της αλήθειας, της αγάπης, της ευσπλαχνίας και της αυτοθυσίας. Η καρδιά Του ήταν τόσο τρυφερή όπως ένα λουλούδι, αλλά όταν έπρεπε, μπορούσε να γίνει σκληρή σαν διαμάντι. Δε δίσταζε ποτέ να φανερώσει και να καταδείξει άδικες και μη ορθές συμπεριφορές και ήταν μάλιστα πρόθυμος, να πάρει το μαστίγιο στο χέρι, όταν το θεωρούσε απαραίτητο. Ακόμα και κατά τη Σταύρωσή Του στάθηκε πιστός στα ιδανικά Του.

Τι βλέπουμε όμως στο σημερινό κόσμο; Και στο παραμικρό εμπόδιο, που αντιμετωπίζουμε, εγκαταλείπουμε τα ιδανικά μας. Αν αντιθέτως, στεκόμασταν σταθερά στα ιδανικά μας και δεν τα προδίδαμε, θα μπορούσαμε να υπερβούμε το φόβο μας. Αυτό ακριβώς μας έδειξε ο Ιησούς με τη ζωή του και δείχνουν, με τη ζωή τους, οι Μαχάτμα.

1 Μαχάτμα : Μεγάλη Ψυχή. Κάποιος/α που κατέκτησε τον Ύψιστο Πνευματικό Στόχο και έχει συνείδηση της ταυτότητάς του/της, της ενότητάς του/της με τον Παγκόσμιο Εαυτό, το Θεό. (Σημ. Μεταφρ.)

Μαθαίνουμε περισσότερο να προκαλούμε, παρά ν’ αποδεχόμαστε. Γι’ αυτό, δεν είναι η ανθρωπότητα εύκολα πρόθυμη, ν’ αναγνωρίσει και ν’ αποδεχτεί τους Μαχάτμα. Εκείνοι που αναγνώρισαν τον Ιησού, ήταν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι - ψαράδες, υποδηματοποιοί, ξυλουργοί, αγρότες κλπ. Αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν περισσότερο στην καρδιά τους, παρά στο  νου. Μ’ αυτό η Άμμα δε θέλει να πει, ότι ο νους δεν είναι απαραίτητος. Δε θα έπρεπε όμως μόνο να διαχωρίζει και να κατακερματίζει. Θα πρέπει επίσης να είναι ευρύς και εκτεταμένος. Για να μπορούμε ν’ αναπτυχθούμε, χρειαζόμαστε ευρύτητα και αθωότητα της καρδιάς.

Ο παράδεισος δεν είναι ένας τόπος κάπου ψηλά στα σύννεφα. Είναι μέσα μας. Όταν ο Ιησούς ρωτήθηκε για τη Βασιλεία των Ουρανών, απάντησε: „Είναι όπως ένας σπόρος. Αν σπαρθεί σε γόνιμο χώμα, αναπτύσσεται και γίνεται ένα μεγάλο δέντρο, που μπορεί να προσφέρει τροφή, σκιά και προστασία σε τόσα πολλά πουλιά.“ Αυτός ο σπόρος της Θειότητας είναι μέσα στον καθένα μας. Πρέπει να τον φυτέψουμε στο γόνιμο έδαφος της ταπεινότητας και να τον ποτίσουμε με το νερό της ευσπλαχνίας. Τότε μόνο θα καταστεί δυνατό, να υπερβούμε το εγώ μας και να γίνουμε για τους άλλους ένας τόπος καταφυγίου και μια πηγή προστασίας.

Αναλόγως απ’ τη χώρα που καταγόμαστε, ονομάζουμε το νερό με διαφορετικές λέξεις. Κάποιοι το ονομάζουν „Aqua“, άλλοι „Water“, ενώ κάποιοι άλλοι „pani“ ή „wellam“. Ανεξάρτητα απ’ το όνομα το νερό δεν αλλάζει τη φύση του, την ουσία του. Παρομοίως θα πρέπει να θεωρούμε το „Είμαι“ σαν το σταθερό, αμετάβλητο στοιχείο, σαν τον Άτμαν ή τον Αληθινό Εαυτό, όταν δηλώνουμε : „Είμαι Χριστιανός“ ή „Είμαι Ινδουιστής“ ή „Είμαι Μωαμεθανός“.

Αν αφήσουμε εκατό κάδους γεμάτους με νερό στον ήλιο, θα μπορούμε να δούμε εκατό αντανακλάσεις του ήλιου. Αλλά ο ήλιος είναι ένας. Παρομοίως υπάρχει ένας και μοναδικός Άτμαν, που αντανακλάται σε κάθε πλάσμα της Δημιουργίας. Και, αν κατά λάθος χτυπήσουμε το μάτι μας με το δάχτυλό μας, θα τιμωρήσουμε το δάχτυλο αυτό; Όχι, γιατί γνωρίζουμε ότι και τα δύο, μάτι και δάχτυλο, ανήκουν στον εαυτό μας. Παρομοίως θα πρέπει να συγχωρούμε και να ξεχνάμε τα λάθη των άλλων, γιατί γνωρίζουμε ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε, ως προς την πραγματική μας φύση, ένα και το αυτό. Γι’ αυτό θα πρέπει να παραιτηθούμε απ’ την οργή μας και απ’ όλες μας τις σκέψεις για εκδίκηση.

Η γέννηση του Θεού θα πρέπει να συμβεί στην καρδιά μας. Ας στολίσουμε τη φάτνη της καρδιάς μας με καλές σκέψεις, φιλικές λέξεις και ευσπλαχνικές πράξεις. Είθε να έρθει ο Ιησούς και να κατοικήσει μέσα σ’ αυτήν  για πάντα.

Η Άμμα στέλνει χριστουγεννιάτικους χαιρετισμούς σε όλα τα παιδιά Της παντού στον κόσμο.